Tweet
Mass Effect Legendary Edition ریمستری نه بینقص ولی بسیار کامل و پرمحتوا از سه گانه فراموشنشدنی مس افکت است که میتوان صدها ساعت غرق تجربه آن شد. با بررسی بازی همراه زومجی باشید.
بایوور از آن دست شرکتهایی است که شاید در سالهای اخیر کارهای عجیب و غریبی انجام داده باشد، اما یک گذشته بسیار درخشان و پربار در کارنامهاش دیده میشود. قطعا یکی از مهمترین و بهترین بازیهای این شرکت هم چیزی نیست جز سری مس افکت که نسخه آخرش یعنی Andromeda خیلی به مذاق طرفدارانش خوش نیامد اما بدون در نظر گرفتن آن، یک سه گانه فوق العاده از این مجموعه داریم که حتی همین امروز هم نسخههای اصلیاش به لطف روایت حماسی با محوریت فرمانده شپرد ارزش تجربه بسیار بالایی دارند.
در نتیجه، منتشر شدن یک مجموعه ریمستر از این سه گانه، اتفاقی است که میتواند باعث خوشحالی خیلیها شود؛ اینکه بتوان سه گانه رو بهصورت کامل و آن هم بهشکل ریمسترشده در یک مجموعه تجربه کرد، به خودی خود اتفاق مثبتی است که البته با در نظر گرفتن اتفاقاتی که گاهی برای ریمستر/ ریمیکها رخ میدهد، جنبه ترسناکی هم دارد!
Mass Effect Legendary Edition در واقعا مجموعهای از بازیهای مس افکت ۱، ۲ و ۳ است که همه اینها را در قالب یک لانچر شکیل در اختیار مخاطب قرار میدهد. شما این حق انتخاب را دارید که کارتان را از همان نسخه اول آغاز و بعد هم کاراکترتان را به نسخه بعدی منتقل کنید (روش پیشنهادی برای تجربه مجموعه) یا اینکه کلا از همان ابتدا سراغ نسخه دوم یا سوم بروید که البته این کار، مسائلی هم دارد که بعدا به جزییاتش میپردازیم. سیستم طراحی کاراکتر بازی، دستخوش تغییراتی شده که هدف اصلی آن، ایجاد یک نوع پیوستگی بین نسخهها است و خب اتفاق مثبتی هم بهشمار میرود.
در بین سه نسخه مس افکت، مس افکت ۱ بیشترین حجم از تغییرات و بهبودها را داشته که دلیل آن هم واضح است؛ به هر حال قدیمیترین قسمت سهگانه، راستش را بخواهید برای افرادی که الان بخواهند سراغ نسخه اصلیاش بروند خیلی تجربه دلچسبی نخواهد بود و گذشت نزدیک به ۱۴ سال از انتشار، تاثیرش را در برخی مکانیکهای بازی و صد البته جلوههای بصریاش نشان میدهد. به همین دلیل هم بایوور بیشترین تمرکز را در ریمستر کردن، روی این نسخه قرار داده و چه از حیث بصری و چه از حیث ویژگیهای مختلف گیمپلی، شاهد تغییراتی هستیم که خوشبختانه اکثرا هم مثبت هستند.
یکی از اولین تغییراتی که در مس افکت ۱ اعمال شده و البته بین این حالت و حالت نسخه اصلی و قدیمی حق انتخاب دارید، موضوع لول آپ کردن کاراکتر است که در حالت کلاسیک، بازه بین ۱ تا ۶۰ را شامل میشود و در حالت جدید، این بازه به ۱ تا ۳۰ تغییر پیدا کرده است. اما مهمتر و تاثیرگذارتر از این موضوع، مواردی است که بایوور در جهت بهتر کردن حس و حال کلی تجربه بازی اعمال کرده است؛ برای مثال در ریمستر مس افکت ۱، سیستم سنگرگیری به نسبت نسخه اصلی بهتر و کارآمدتر شده که البته هنوز هم به اندازه نسخههای دوم و سوم کاربردی نیست ولی به مراتب از نسخه اصلی بهتر است.
یا در مثالی دیگر، سیستم نشانهگیری اسلحهها بهروزتر شده است، نحوه هدایت Mako خیلی پیشرفت کرده و این وسیله که اگر امروز به سراغ نسخه اصلی بروید یک حالت بیوزن و بد فیزیک را تجربه خواهید کرد، در نسخه ریمستر از هر نظر پیشرفت کرده و هندلینگ آن یا بهتر بگویم فیزیک کلیاش خیلی بهتر حس و حال هدایت یک ماشین را منتقل میکند. به همین ترتیب شاهد یک سری پیشرفتهای بصری هم هستیم و مثلا بایوور، HUD بازی را تغییر داده و در نسخه ریمستر، این فضا بیشتر شبیه به نسخههای دوم و سوم مس افکت شده که هم شکیلتر و هم کاربردیتر است. در کنار تمام این تغییرات هم بهبودهای بصری بازی را داریم که مخصوصا در نورپردازیها کاملا بهچشم میآیند و نه اینکه بگوییم مثلا فضایی نسل نهمی به بازی دادهاند اما میتوان فرق بین نسخه ریمستر و اصلی را خیلی راحت متوجه شد و تجربهای به مراتب چشمنوازتر و پرجزییاتتر را بازی کرد و صد البته که چیزهایی مثل لودینگهای بازی هم بسیار سریعتر شدهاند و دیگر خبری از آسانسورسواریهای بسیار طولانی نیست
بایوور از آن دست شرکتهایی است که شاید در سالهای اخیر کارهای عجیب و غریبی انجام داده باشد، اما یک گذشته بسیار درخشان و پربار در کارنامهاش دیده میشود. قطعا یکی از مهمترین و بهترین بازیهای این شرکت هم چیزی نیست جز سری مس افکت که نسخه آخرش یعنی Andromeda خیلی به مذاق طرفدارانش خوش نیامد اما بدون در نظر گرفتن آن، یک سه گانه فوق العاده از این مجموعه داریم که حتی همین امروز هم نسخههای اصلیاش به لطف روایت حماسی با محوریت فرمانده شپرد ارزش تجربه بسیار بالایی دارند.
در نتیجه، منتشر شدن یک مجموعه ریمستر از این سه گانه، اتفاقی است که میتواند باعث خوشحالی خیلیها شود؛ اینکه بتوان سه گانه رو بهصورت کامل و آن هم بهشکل ریمسترشده در یک مجموعه تجربه کرد، به خودی خود اتفاق مثبتی است که البته با در نظر گرفتن اتفاقاتی که گاهی برای ریمستر/ ریمیکها رخ میدهد، جنبه ترسناکی هم دارد!
Mass Effect Legendary Edition در واقعا مجموعهای از بازیهای مس افکت ۱، ۲ و ۳ است که همه اینها را در قالب یک لانچر شکیل در اختیار مخاطب قرار میدهد. شما این حق انتخاب را دارید که کارتان را از همان نسخه اول آغاز و بعد هم کاراکترتان را به نسخه بعدی منتقل کنید (روش پیشنهادی برای تجربه مجموعه) یا اینکه کلا از همان ابتدا سراغ نسخه دوم یا سوم بروید که البته این کار، مسائلی هم دارد که بعدا به جزییاتش میپردازیم. سیستم طراحی کاراکتر بازی، دستخوش تغییراتی شده که هدف اصلی آن، ایجاد یک نوع پیوستگی بین نسخهها است و خب اتفاق مثبتی هم بهشمار میرود.
در بین سه نسخه مس افکت، مس افکت ۱ بیشترین حجم از تغییرات و بهبودها را داشته که دلیل آن هم واضح است؛ به هر حال قدیمیترین قسمت سهگانه، راستش را بخواهید برای افرادی که الان بخواهند سراغ نسخه اصلیاش بروند خیلی تجربه دلچسبی نخواهد بود و گذشت نزدیک به ۱۴ سال از انتشار، تاثیرش را در برخی مکانیکهای بازی و صد البته جلوههای بصریاش نشان میدهد. به همین دلیل هم بایوور بیشترین تمرکز را در ریمستر کردن، روی این نسخه قرار داده و چه از حیث بصری و چه از حیث ویژگیهای مختلف گیمپلی، شاهد تغییراتی هستیم که خوشبختانه اکثرا هم مثبت هستند.
یکی از اولین تغییراتی که در مس افکت ۱ اعمال شده و البته بین این حالت و حالت نسخه اصلی و قدیمی حق انتخاب دارید، موضوع لول آپ کردن کاراکتر است که در حالت کلاسیک، بازه بین ۱ تا ۶۰ را شامل میشود و در حالت جدید، این بازه به ۱ تا ۳۰ تغییر پیدا کرده است. اما مهمتر و تاثیرگذارتر از این موضوع، مواردی است که بایوور در جهت بهتر کردن حس و حال کلی تجربه بازی اعمال کرده است؛ برای مثال در ریمستر مس افکت ۱، سیستم سنگرگیری به نسبت نسخه اصلی بهتر و کارآمدتر شده که البته هنوز هم به اندازه نسخههای دوم و سوم کاربردی نیست ولی به مراتب از نسخه اصلی بهتر است.
یا در مثالی دیگر، سیستم نشانهگیری اسلحهها بهروزتر شده است، نحوه هدایت Mako خیلی پیشرفت کرده و این وسیله که اگر امروز به سراغ نسخه اصلی بروید یک حالت بیوزن و بد فیزیک را تجربه خواهید کرد، در نسخه ریمستر از هر نظر پیشرفت کرده و هندلینگ آن یا بهتر بگویم فیزیک کلیاش خیلی بهتر حس و حال هدایت یک ماشین را منتقل میکند. به همین ترتیب شاهد یک سری پیشرفتهای بصری هم هستیم و مثلا بایوور، HUD بازی را تغییر داده و در نسخه ریمستر، این فضا بیشتر شبیه به نسخههای دوم و سوم مس افکت شده که هم شکیلتر و هم کاربردیتر است. در کنار تمام این تغییرات هم بهبودهای بصری بازی را داریم که مخصوصا در نورپردازیها کاملا بهچشم میآیند و نه اینکه بگوییم مثلا فضایی نسل نهمی به بازی دادهاند اما میتوان فرق بین نسخه ریمستر و اصلی را خیلی راحت متوجه شد و تجربهای به مراتب چشمنوازتر و پرجزییاتتر را بازی کرد و صد البته که چیزهایی مثل لودینگهای بازی هم بسیار سریعتر شدهاند و دیگر خبری از آسانسورسواریهای بسیار طولانی نیست