https://forum.coffeenetmavara.ir/ fa Fri, 09 Oct 2026 05:17:47 GMT vBulletin 60 https://forum.coffeenetmavara.ir/images/misc/rss.png https://forum.coffeenetmavara.ir/ https://forum.coffeenetmavara.ir/forum/نرم-افزار/مباحث-و-مشکلات-نرم-افزاری/مباحث-و-مشکلات-آنتی-ویروس-ها/مقالات-امنیتی/752-حمله-pass-the-hash-چیست؟ Wed, 07 Oct 2026 19:42:10 GMT حمله Pass-the-Hash چیست؟ چگونه هکرها بدون دانستن رمز عبور وارد سیستم می‌شوند؟ بسیاری از کاربران تصور می‌کنند اگر رمز عبور حساب ویندوز خود را... حمله Pass-the-Hash چیست؟ چگونه هکرها بدون دانستن رمز عبور وارد سیستم می‌شوند؟

بسیاری از کاربران تصور می‌کنند اگر رمز عبور حساب ویندوز خود را ندانند، مهاجم نمی‌تواند از آن حساب استفاده کند. اما در برخی حملات سایبری، مهاجم به‌جای سرقت خود رمز عبور، از اطلاعات رمزنگاری‌شده مرتبط با آن استفاده می‌کند.

یکی از تکنیک‌های شناخته‌شده در این زمینه Pass-the-Hash است. این حمله بیشتر در شبکه‌های سازمانی اهمیت دارد و می‌تواند به مهاجم اجازه دهد با استفاده از یک Hash سرقت‌شده، بدون دانستن رمز اصلی، برای دسترسی به سیستم‌ها تلاش کند.

Pass-the-Hash چیست؟


در سیستم‌های ویندوزی، برخی اطلاعات مربوط به اعتبارسنجی کاربران به شکل Hash ذخیره یا استفاده می‌شوند. Hash در واقع خروجی یک فرآیند رمزنگاری است و قرار نیست به‌سادگی به رمز عبور اصلی تبدیل شود.

در حمله Pass-the-Hash، مهاجم تلاش می‌کند به جای به‌دست‌آوردن رمز عبور، Hash مربوط به اعتبارنامه یک حساب را سرقت کرده و از همان اطلاعات برای احراز هویت در سیستم‌ها یا سرویس‌های دیگر استفاده کند.

به زبان ساده، مهاجم به‌جای اینکه کلید اصلی را پیدا کند، تلاش می‌کند از نسخه‌ای از اطلاعات احراز هویت که سیستم برای شناسایی کاربر استفاده می‌کند، سوءاستفاده کند.

مهاجم چگونه به Hash دسترسی پیدا می‌کند؟


Pass-the-Hash معمولاً مرحله اول یک حمله نیست. مهاجم ابتدا باید به شکلی به سیستم یا شبکه دسترسی پیدا کند و سپس در شرایط خاص بتواند اطلاعات اعتبارنامه را استخراج کند.

برای مثال، آلودگی یک سیستم با بدافزار، سرقت اعتبارنامه‌ها یا دسترسی غیرمجاز به یک سیستم دارای سطح دسترسی بالا می‌تواند زمینه حملات بعدی را فراهم کند.

به همین دلیل، امنیت یک شبکه فقط به انتخاب رمز عبور قوی محدود نمی‌شود.

چرا این حمله خطرناک است؟


خطر اصلی زمانی ایجاد می‌شود که یک حساب کاربری دارای دسترسی گسترده در شبکه باشد.

اگر مهاجم بتواند از اعتبارنامه یک حساب قدرتمند سوءاستفاده کند، ممکن است بتواند به سیستم‌های بیشتری دسترسی پیدا کند. این موضوع می‌تواند به حرکت جانبی در شبکه و گسترش دامنه حمله منجر شود.

در محیط‌های سازمانی، چنین سناریویی می‌تواند خسارت بسیار بیشتری نسبت به آلوده شدن یک کامپیوتر داشته باشد.

تفاوت Pass-the-Hash با سرقت رمز عبور


در سرقت معمولی رمز عبور، مهاجم به دنبال خود Password است. اما در Pass-the-Hash، هدف استفاده از اطلاعات احراز هویت بدون نیاز به دانستن رمز اصلی است.

بنابراین حتی اگر مدیر شبکه متوجه شود رمز عبور یک حساب افشا نشده است، همچنان باید احتمال سوءاستفاده از اعتبارنامه‌های موجود روی سیستم‌های آلوده را بررسی کند.

چگونه از حملات Pass-the-Hash جلوگیری کنیم؟

استفاده از حساب‌های مدیریتی با دقت


حساب Administrator نباید برای کارهای روزمره استفاده شود. بهتر است فعالیت‌های معمول با حسابی انجام شود که حداقل سطح دسترسی موردنیاز را دارد.

فعال‌سازی احراز هویت چندمرحله‌ای


در سرویس‌هایی که از MFA پشتیبانی می‌کنند، فعال کردن احراز هویت چندمرحله‌ای می‌تواند یک لایه دفاعی مهم ایجاد کند؛ البته MFA به‌تنهایی تمام سناریوهای Pass-the-Hash را حل نمی‌کند.

به‌روزرسانی سیستم‌ها


سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای شبکه باید مرتباً به‌روزرسانی شوند. بسیاری از حملات موفق از ترکیب چند ضعف امنیتی مختلف استفاده می‌کنند.

محدود کردن دسترسی‌های مدیریتی


هر کاربر نباید به تمام سیستم‌های شبکه دسترسی داشته باشد. اصل کمترین سطح دسترسی می‌تواند دامنه حرکت مهاجم را کاهش دهد.

نظارت بر فعالیت‌های غیرعادی


ورودهای غیرمعمول، تلاش‌های متعدد برای احراز هویت و دسترسی یک حساب به سیستم‌هایی که معمولاً با آن‌ها کار نمی‌کند، می‌تواند نشانه‌ای از فعالیت مشکوک باشد.

کاربران خانگی هم باید نگران باشند؟


Pass-the-Hash بیشتر در حملات هدفمند و شبکه‌های سازمانی مطرح است، اما کاربران خانگی نیز باید اصول مشابهی را رعایت کنند.

استفاده نکردن از حساب Administrator برای فعالیت‌های روزمره، نصب نکردن نرم‌افزارهای ناشناس، به‌روزرسانی ویندوز و فعال نگه داشتن قابلیت‌های امنیتی سیستم می‌تواند احتمال سوءاستفاده از حساب کاربری را کاهش دهد.

جمع‌بندی


Pass-the-Hash یکی از تکنیک‌های مهم در حملات سایبری است که نشان می‌دهد امنیت فقط به مخفی نگه داشتن رمز عبور محدود نمی‌شود. مهاجم در برخی شرایط می‌تواند تلاش کند از اطلاعات احراز هویت موجود در یک سیستم سوءاستفاده کند.

استفاده از حساب‌های محدود، مدیریت صحیح دسترسی‌ها، به‌روزرسانی مداوم سیستم‌ها و نظارت امنیتی مناسب، از مهم‌ترین راهکارهای کاهش خطر این نوع حملات هستند.
​]]> مقالات امنیتی Paripaykar https://forum.coffeenetmavara.ir/forum/نرم-افزار/مباحث-و-مشکلات-نرم-افزاری/مباحث-و-مشکلات-آنتی-ویروس-ها/مقالات-امنیتی/752-حمله-pass-the-hash-چیست؟ https://forum.coffeenetmavara.ir/forum/نرم-افزار/مباحث-و-مشکلات-نرم-افزاری/مباحث-و-مشکلات-آنتی-ویروس-ها/مقالات-امنیتی/751-حملات-clickfix-چیست؟-چگونه-یک-کلیک-ساده-می‌تواند-سیستم-شما-را-آلوده-کند؟ Wed, 07 Oct 2026 19:39:34 GMT یکی از روش‌های جدید مهندسی اجتماعی در فضای اینترنت، حملاتی است که کاربر را با یک پیام ظاهراً ساده ترغیب می‌کند کاری را روی کامپیوتر خود انجام دهد. در...
یکی از نمونه‌های مهم این روش، ClickFix است؛ تکنیکی که به‌جای سوءاستفاده مستقیم از یک آسیب‌پذیری، از اعتماد و عجله کاربر استفاده می‌کند. به همین دلیل شناخت آن برای کاربران عادی، مدیران سیستم و صاحبان سایت اهمیت زیادی دارد.

حمله ClickFix چگونه کار می‌کند؟


در یک سناریوی معمول، کاربر وارد یک سایت یا صفحه جعلی می‌شود و با پیامی مواجه می‌شود که ظاهری کاملاً عادی دارد. برای مثال، صفحه ممکن است اعلام کند:

• مرورگر شما باید تأیید شود.
• برای ادامه باید یک مشکل امنیتی را برطرف کنید.
• سیستم شما قادر به نمایش این محتوا نیست.
• برای فعال شدن یک قابلیت، دستور نمایش‌داده‌شده را اجرا کنید.

مهاجم سپس کاربر را متقاعد می‌کند یک دستور یا فرمان را کپی و در بخشی از سیستم اجرا کند. مشکل اصلی اینجاست که خود کاربر، ناخواسته، مرحله‌ای از حمله را انجام می‌دهد. چرا ClickFix خطرناک است؟


روش‌های سنتی بدافزار معمولاً تلاش می‌کنند بدون اطلاع کاربر وارد سیستم شوند، اما ClickFix از یک نقطه‌ضعف انسانی استفاده می‌کند: اعتماد کردن به دستورالعمل‌های ظاهراً معتبر.

ممکن است کاربر تصور کند در حال برطرف کردن یک مشکل ساده است، در حالی که فرمان اجراشده می‌تواند زمینه دانلود یا اجرای یک فایل مخرب را فراهم کند.

این روش به‌خصوص زمانی خطرناک‌تر می‌شود که صفحه جعلی از ظاهر سرویس‌های شناخته‌شده تقلید کند و کاربر تصور کند با یک پیام رسمی مواجه شده است.

نشانه‌های یک صفحه مشکوک


برای کاهش احتمال قربانی شدن، هنگام مشاهده پیام‌های غیرعادی به این موارد توجه کنید:

۱. درخواست اجرای دستور


اگر یک سایت از شما می‌خواهد فرمانی را در PowerShell، Command Prompt یا ابزارهای سیستمی اجرا کنید، باید بسیار محتاط باشید.

۲. ایجاد حس فوریت


جملاتی مانند «فوراً اقدام کنید»، «سیستم شما در خطر است» یا «برای ادامه همین حالا این مراحل را انجام دهید» می‌توانند بخشی از مهندسی اجتماعی باشند.

۳. آدرس اینترنتی غیرعادی


حتی اگر ظاهر سایت حرفه‌ای باشد، دامنه آن را بررسی کنید. وجود غلط املایی، دامنه ناشناس یا آدرس بسیار متفاوت با سرویس اصلی می‌تواند یک هشدار جدی باشد.

۴. درخواست غیراستاندارد


اگر یک سایت برای انجام کاری معمولی از شما می‌خواهد تنظیمات امنیتی را خاموش کنید، فایلی ناشناس اجرا کنید یا فرمانی را در سیستم وارد کنید، ادامه ندهید.

چگونه در برابر ClickFix از خودمان محافظت کنیم؟


مهم‌ترین دفاع در برابر این نوع حملات، اجرا نکردن دستورهای ناشناس است. هیچ پیام اینترنتی را صرفاً به این دلیل که ظاهر حرفه‌ای دارد معتبر فرض نکنید.

سیستم‌عامل، مرورگر و نرم‌افزارهای امنیتی خود را نیز به‌روز نگه دارید. همچنین بهتر است کاربران عادی از حساب کاربری دارای دسترسی مدیریتی غیرضروری استفاده نکنند.

اگر صفحه‌ای از شما خواست فرمانی را اجرا کنید، ابتدا متن فرمان را بررسی کنید و در صورت ناآشنایی، آن را اجرا نکنید.

اگر اشتباهی یک دستور مشکوک اجرا کردیم چه کنیم؟


اگر تصور می‌کنید فرمانی مشکوک را اجرا کرده‌اید، موضوع را جدی بگیرید. اتصال سیستم به اینترنت را در صورت امکان قطع کنید و از اجرای فایل‌ها یا دستورات بیشتر خودداری کنید.

سپس با استفاده از ابزار امنیتی معتبر، سیستم را بررسی کنید و در صورت مشاهده رفتار غیرعادی، رمزهای عبور مهم را از یک دستگاه مطمئن تغییر دهید. در محیط‌های کاری نیز بهتر است موضوع سریعاً به مسئول IT یا امنیت اطلاع داده شود.

جمع‌بندی


حملات ClickFix نشان می‌دهند که برای آلوده شدن یک سیستم همیشه لازم نیست مهاجم از یک آسیب‌پذیری پیچیده استفاده کند. گاهی کافی است کاربر را متقاعد کند یک اقدام خطرناک را خودش انجام دهد.

بنابراین هر زمان سایتی از شما خواست دستور ناشناس اجرا کنید، تنظیمات امنیتی را تغییر دهید یا فایلی را بدون اطمینان باز کنید، متوقف شوید و ابتدا صحت درخواست را بررسی کنید. آگاهی کاربر یکی از مهم‌ترین لایه‌های دفاعی در برابر حملات مهندسی اجتماعی مدرن است.
]]> مقالات امنیتی Paripaykar https://forum.coffeenetmavara.ir/forum/نرم-افزار/مباحث-و-مشکلات-نرم-افزاری/مباحث-و-مشکلات-آنتی-ویروس-ها/مقالات-امنیتی/751-حملات-clickfix-چیست؟-چگونه-یک-کلیک-ساده-می‌تواند-سیستم-شما-را-آلوده-کند؟ https://forum.coffeenetmavara.ir/forum/نرم-افزار/مباحث-و-مشکلات-نرم-افزاری/مباحث-و-مشکلات-آنتی-ویروس-ها/مقالات-امنیتی/680-هوش-مصنوعی-در-حال-تغییر-امنیت-سایبری-است؛-چگونه-با-آن-همگام-شویم؟ Fri, 02 Oct 2026 19:23:14 GMT هوش مصنوعی در مدت کوتاهی شیوه استفاده از فناوری را تغییر داده است. امروزه سازمان‌ها از هوش مصنوعی برای افزایش بهره‌وری، خودکارسازی فرایندها، تحلیل...
به گفته ESET، با گسترش هوش مصنوعی، سطح حمله سایبری دیگر فقط به رایانه‌ها، سرورها و شبکه‌ها محدود نیست.


مدل‌های زبانی بزرگ، عامل‌های هوش مصنوعی، کد تولیدشده توسط AI، افزونه‌ها، مهارت‌ها (Skills)، مخازن نرم‌افزاری و سرویس‌های خارجی هم می‌توانند به نقاط جدیدی برای حمله تبدیل شوند.


هوش مصنوعی؛ هم ابزار دفاع و هم ابزار حمله


مهاجمان می‌توانند از AI برای شناسایی سریع‌تر آسیب‌پذیری‌ها، تولید کد مخرب، خودکارسازی حملات و ساخت پیام‌های فیشینگ بسیار طبیعی استفاده کنند.

ESET به نمونه‌هایی اشاره می‌کند که در آن ابزارهای هوش مصنوعی توانسته‌اند تعداد زیادی آسیب‌پذیری نرم‌افزاری را شناسایی کنند. همچنین این شرکت از نمونه‌هایی مانند PromptLock، یک باج‌افزار مبتنی بر هوش مصنوعی، و PromptSpy، بدافزار اندرویدی که از هوش مصنوعی مولد استفاده می‌کند، نام می‌برد.

در مقابل، مدافعان نیز از AI برای تشخیص تهدیدها، تحلیل خودکار رخدادها و افزایش سرعت واکنش به حملات استفاده می‌کنند.


فیشینگ با کمک هوش مصنوعی


یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها، افزایش کیفیت و سرعت حملات فیشینگ است.

در گذشته ایجاد یک پیام فیشینگ حرفه‌ای و متقاعدکننده نیازمند زمان و مهارت بود، اما هوش مصنوعی می‌تواند چنین پیام‌هایی را در مدت بسیار کوتاهی تولید کند؛ آن هم به زبان‌های مختلف و با لحن متناسب با قربانی.

این موضوع باعث شده تشخیص پیام‌های جعلی برای کاربران دشوارتر شود. همچنین حملات Deepfake یا جعل محتوای صوتی و تصویری با AI، یک تهدید دیگر برای سازمان‌ها محسوب می‌شود.



مشکل «هوش مصنوعی پنهان» در سازمان‌ها


یکی از مسائل مهمی که مقاله مطرح می‌کند، استفاده کارکنان از ابزارهای هوش مصنوعی بدون اطلاع یا کنترل کامل واحد فناوری اطلاعات است.

برای مثال ممکن است کارمند یک فایل داخلی یا اطلاعات محرمانه را در یک سرویس AI عمومی بارگذاری کند، بدون اینکه بداند این کار می‌تواند خطر افشای اطلاعات را ایجاد کند.

به همین دلیل سازمان‌ها باید بدانند:

• چه ابزارهای هوش مصنوعی در سازمان استفاده می‌شوند؟
• چه اطلاعاتی در اختیار این ابزارها قرار می‌گیرد؟
• چه کارمندانی از آنها استفاده می‌کنند؟
• خروجی تولیدشده توسط AI قابل اعتماد است یا خیر؟
• آیا عامل‌های هوش مصنوعی به فایل‌ها و سرویس‌های حساس دسترسی دارند؟
• آیا استفاده از ابزارهای AI دارای سیاست و چارچوب مشخص است؟

ESET به داده‌هایی از IBM اشاره می‌کند که نشان می‌دهد بسیاری از سازمان‌هایی که با رخداد امنیتی مرتبط با AI مواجه شده‌اند، کنترل دسترسی و سیاست‌های حاکمیتی مناسبی برای هوش مصنوعی نداشته‌اند.



Agentهای هوش مصنوعی؛ تهدیدی جدید


عامل‌های هوش مصنوعی یا AI Agents با چت‌بات‌های معمولی تفاوت دارند. این عامل‌ها می‌توانند به فایل‌ها دسترسی پیدا کنند، سرویس‌های خارجی را فراخوانی کنند، کد اجرا کنند، از مخازن نرم‌افزاری استفاده کنند و با ابزارهای مختلف تعامل داشته باشند.

بنابراین اگر یک Agent آلوده یا یک افزونه مخرب وارد این زنجیره شود، می‌تواند مسیر تازه‌ای برای نفوذ به سیستم‌های سازمان ایجاد کند.

از نگاه امنیتی، هر چیزی که به قابلیت‌ها و اطلاعات یک AI Agent اضافه می‌شود، می‌تواند یک Attack Vector جدید باشد.



مهارت‌ها و افزونه‌های AI نیز باید بررسی شوند


یکی از نکات جالب مقاله، موضوع AI Skills است.

این مهارت‌ها به عامل‌های هوش مصنوعی قابلیت‌های بیشتری می‌دهند؛ اما اگر یک Skill مخرب باشد، ممکن است بتواند اطلاعات را سرقت کند، بدافزار دریافت و اجرا کند، دستورهای کاربر را تغییر دهد یا رفتار Agent را دستکاری کند.

ESET اعلام کرده که در بررسی حدود ۹۰۰ هزار AI Skill موجود در مخازن محبوب، حدود ۲۵ هزار مورد مشکوک و بیش از ۳ هزار مورد کاملاً مخرب شناسایی شده است.

بنابراین استفاده از AI فقط به انتخاب یک مدل هوش مصنوعی مناسب محدود نمی‌شود؛ بلکه تمام زنجیره ابزارها، افزونه‌ها، کدها، مخازن و سرویس‌های متصل به آن نیز باید مورد توجه امنیتی قرار گیرد.



چرا روش‌های سنتی امنیت کافی نیستند؟


مدل‌های امنیتی سنتی معمولاً روی نقاط مشخصی مانند رایانه‌ها، سرورها، شبکه‌ها و ایمیل تمرکز دارند.

اما در عصر AI، کاربر ممکن است:

Prompt → فایل → AI Model → Agent → Plugin → Repository → External Service

را در یک فرایند واحد به کار بگیرد.

هر یک از این مراحل می‌تواند یک نقطه بالقوه برای ورود یا خروج اطلاعات باشد.

به همین دلیل امنیت سازمان‌ها باید علاوه بر سیستم‌های سنتی، تعامل کاربران با هوش مصنوعی و رفتار Agentهای هوشمند را نیز تحت نظر داشته باشد.



راهکار ESET برای امنیت هوش مصنوعی


ESET در مقاله خود از گسترش پلتفرم ESET PROTECT با قابلیت‌هایی تحت عنوان ESET AI Security صحبت می‌کند.

این مجموعه شامل سه بخش اصلی است:

۱. ESET AI Agent Security

این بخش برای بررسی اجزای مرتبط با AI Agentها طراحی شده و مواردی مانند برنامه‌ها، Agentها، Skills، مخازن، کدها، اسکریپت‌ها، سرورهای MCP، URLهای خارجی و زنجیره‌های دانلود را بررسی می‌کند.

۲. ESET AI Behavioral Monitoring

این قابلیت بیشتر روی رفتار Agent هوش مصنوعی تمرکز دارد.

برای مثال اگر یک Agent تلاش کند به منابع غیرمجاز دسترسی پیدا کند یا عملی خارج از محدوده وظیفه خود انجام دهد، رفتار آن می‌تواند شناسایی و برای بررسی بیشتر علامت‌گذاری شود.

۳. ESET AI Conversation Security

این بخش روی تعامل کاربران با مدل‌های زبانی بزرگ تمرکز دارد.

از جمله قابلیت‌های مطرح‌شده در مقاله:

• بررسی URLهای موجود در پاسخ AI
• شناسایی لینک‌های فیشینگ یا مخرب
• بررسی اسکریپت‌های تولیدشده توسط AI
• شناسایی اطلاعات حساسی مانند Access Token و Private Key در Prompt
• تشخیص Promptهای مخرب
• بررسی فایل‌های آپلودشده
• شناسایی اطلاعات محرمانه پیش از ارسال آنها به سرویس‌های AI عمومی یا تأییدنشده

است. سازمان‌ها چگونه برای عصر AI آماده شوند؟


پیام اصلی مقاله این است که سازمان‌ها نباید صرفاً ابزارهای هوش مصنوعی بیشتری خریداری کنند؛ بلکه باید استفاده از AI را همراه با امنیت، کنترل و حاکمیت مناسب پیش ببرند.

برای شروع، سازمان‌ها باید مشخص کنند:

1. هوش مصنوعی در حال حاضر در چه بخش‌هایی استفاده می‌شود.
2. چه اطلاعاتی به ابزارهای AI داده می‌شود.
3. چه Agentها و افزونه‌هایی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
4. چه کسانی به این ابزارها دسترسی دارند.
5. چه سیاست‌هایی برای استفاده از AI وجود دارد.
6. چگونه فعالیت‌های مشکوک شناسایی و بررسی می‌شوند.
7. اطلاعات محرمانه چگونه از نشت به سرویس‌های عمومی AI محافظت می‌شوند.

جمع‌بندی


هوش مصنوعی در حال تغییر همزمان دفاع سایبری و حملات سایبری است. مهاجمان می‌توانند از آن برای افزایش سرعت و مقیاس حملات استفاده کنند و مدافعان نیز می‌توانند از AI برای تشخیص سریع‌تر تهدیدها بهره ببرند.

اما چالش اصلی فقط خود مدل هوش مصنوعی نیست؛ بلکه تمام اکوسیستم اطراف آن شامل Agentها، افزونه‌ها، Skills، کدهای تولیدشده، فایل‌های آپلودشده، Promptها و سرویس‌های متصل نیز باید ایمن شوند.

در نتیجه، سازمان‌هایی که می‌خواهند از مزایای هوش مصنوعی استفاده کنند، باید همزمان روی امنیت، کنترل دسترسی، آموزش کاربران، سیاست‌گذاری و نظارت بر فعالیت‌های AI سرمایه‌گذاری کنند.]]> مقالات امنیتی Paripaykar https://forum.coffeenetmavara.ir/forum/نرم-افزار/مباحث-و-مشکلات-نرم-افزاری/مباحث-و-مشکلات-آنتی-ویروس-ها/مقالات-امنیتی/680-هوش-مصنوعی-در-حال-تغییر-امنیت-سایبری-است؛-چگونه-با-آن-همگام-شویم؟